Chromoterapia

Czy zabawienne oddziaływanie
swiatła i koloru

Barwy w przyrodzie traktuje się jako siłę boską, kosmiczną życiodajną energię niezbędną do utrzymania harmonii wewnętrznej i ze środowiskiem zewnętrznym duszy i ciała. Bowiem ludzkie ciało, tak jak wszystko co znajduje się we Wszechświecie, jest mieszaniną fal elektromagnetycznych świetlnych i dźwiękowych o różnych częstotliwościach i długościach, które postrzegane są jako kolor lub dźwięk. Zgodnie z zasadami, jakimi kierują się chromoterapeuci, przyczyną choroby jest rozedrganie potencjału fali elektromagnetycznej skutkujący brakiem lub nagromadzeniem określonego koloru w organizmie. Jeśli komplikacje zdrowotne się nasilają – nasilają się również przyczyny choroby. Te zakłócenia mogą być odpowiedzialne za powstawanie schorzeń w różnych częściach ciała.

W zasadzie uzdrawiający kolorami operują dwiema grupami barw: kolorami ciepłymi i zimnymi, lecz istnieje kilka szkół chromoterapii. Jedni uważają, że istnieją dwa zasadnicze kolory: czerwony i niebieski; kolor żółty stanowi stan pośredni pomiędzy nimi. Inni uznają i posługują się siedmiostopniową skalą kolorów, które zostały omówione w dalszej części.

Od wieków człowiek instynktownie wykorzystywał barwy. Zamiłowanie lub niechęć do określonych barw mogło wiele powiedzieć o człowieku i jego stanie psychofizycznym. Dzisiaj, dostrajając się do wymogów mody i będąc pod wpływem trików marketingowych, człowiek niemalże zagubił ten instynkt. Zadaniem chromoterapeuty więc jest ustalenie który z kolorów jest potrzebny w danym ciele i jak dobrać kolor równoważący i uzupełniający, aby usunąć niedomaganie i w ten sposób przywrócić równowagę. W celu postawienia właściwej diagnozy należy dokonać obserwacji koloru gałek ocznych, paznokci, moczu i kału (wydalin). Uważa się, że przy terapii kolorami pożądane jest emocjonalne ustosunkowanie się do kolorów, uwrażliwienie się na ich temperament, wysubtelnienie na odbiór energii jakie niosą na swych falach, a także określenie osobistego koloru aktywności i koloru odpoczynku. Barwy ciepłe i zimne w stosunku do siebie są jak antypody i mieszane z innymi barwami dają kolory pośrednie, barwy uzupełniające. Należy przyjąć zasadę, że wszystkie choroby, którym towarzyszy temperatura należy leczyć kolorami zimnymi, natomiast choroby „wychładzające” organizm należy leczyć barwami ciepłymi.

Chromoterapia dużym krokiem wkracza w kosmetologię, do instytutów SPA i thalassoterapii (kolory wykorzystywane są m. in. w terapii sanshui, gdzie pacjent sam dobiera sobie kolory, które jemu podobają się w szczególności i kolory, które go „chłodzą”). Na przykład człowiek potrzebujący wibracji koloru czerwonego jest na codzień pozbawiony „ognia”, anemiczny, rozleniwiony. Jeżeli człowiekowi brakuje koloru niebieskiego jego oczy będą czerwonawe, paznokcie czerwone, mocz stanie się żółtawy z odcieniem czerwonym albo czerwony, kał będzie żółty lub czerwony.

W niektórych przypadkach (np.: skumulowania koloru w jednym punkcie ciała) należy stosować dwie metody terapeutyczne: zewnętrzną i wewnętrzną (napełnianie butelek wszystkimi odcieniami kolorów poprzez naświetlanie promieniami słonecznymi i zastosowanie różnokolorowych płytek szklanych (kawałków kolorowego szkła). Inni autorzy wśród metod terapii kolorami wymieniają kurację kolorami spolaryzowanymi, kurację workami z solą naładowanymi kolorami, spolaryzowane wachlarze zapachowe, leczenie odpowiednio kolorową dietą i ziołami promieniującymi odpowiednimi długościami fal, terapia tęczowa – wodą kolorową spolaryzowaną, lampą (kąpiele wodne z barwnymi lampami podwodnymi). Poprzez technikę oddychania i wizualizacji kolorów barwami można uzdrawiać również świadomość. Zastosowanie mają również kamienie szlachetne, które przekazują organizmowi potrzebne wibracje kolorów (litoterapia).

W literaturze przedmiotu podkreśla się, że terapeutyczne działanie posiadają kolory wystroju wnętrz: ścian, tapet, dywanów, mebli, a także ubrań, dodatków.

Dlatego też często aranżacja wnętrz bedzie podyktowana właściwościami kolorów, w szpitalach na salach pooperacyjnych dominuje zieleń. W sypialni chłodny niebieski.

CZERWIEŃ - typowymi chorobami wymagającymi terapii promieniami czerwonymi są niedomagania obiegu krwi, anemia, gruźlica, ułomności fizyczne, zmęczenie, zaziębienie, paraliż, niedorozwój. Czerwień ogrzewa; jest „ojcem żywotności”, dawcą energii. Panuje nad podstawową czakrą u podstawy kręgosłupa. Uzdrawianie czerwienią działa na to centrum i powoduje, żywotność ciała fizycznego, a zwłaszcza procesów twórczych, rozrodczych i odnowieniowych. Powoduje również iż adrenalina magazynowana w gruczołach podlegającym temu centrum przedostaje się do obiegu krwi.

POMARAŃCZ (Orange) - kolor ten panuje nad drugą czakrą, śledzioną i trzustką, pomagając w procesach asymilacji, dystrybucji i cyrkulacji. Wpływ koloru pomarańczowego na mentalność polega na pomocy w asymilowaniu nowych idei oraz wyzwoleniu z mentalnych ograniczeń. Kolorem tym wspomaga się kurację chronicznej astmy, gorączki flegmatycznej, bronchitu, mokrego kaszlu, chronicznego reumatyzmu, dny, kamieni żółciowych. Kolor pomarańczowy skumulowany jest w jarzynach i owocach posiadających pomarańczową skórkę: marchew, dynia, pomarańcza, mandarynka, mango, brzoskwinie.

ZIELEŃ - to kolor odświeżający, kojący nerwy, wprowadzający harmonię i wyciszenie oraz spokój zmysłów. Kolor zielony działa silnie na czakrę serca, zatem na ciśnienie krwi. Kolor zielony należy stosować w wypadku niedomagania serca, wrzodów, raka, bólów głowy, grypy, syfilisu, różyczki.

Zielony to znak przyrody. Znajduje się we wszystkich zielonych jarzynach i owocach o ile nie są ani kwaśne, ani zasadowe.

ŻÓŁTY - to synonim trzeciej czakry, kontrolujący procesy trawienne w brzuchu i mózgu. Oczyszcza wątrobę i w szczególności wzmacnia system nerwowy. Promienie żółte są rozbudzające, inspirujące, pobudzają procesy myślenia.

Nadmiar lub brak tego koloru manifestuje się dolegliwościami żołądkowymi, niestrawnością, kłopotami ze strony wątroby, cukrzycą, egzemą i innymi dolegliwościami skórnymi.

Kolor żółty jest skumulowany w pietruszce, kukurydzy, bananach, ananasach, cytrynach, grapefruitach, żółtej papryce.

NIEBIESKI - Antyseptyk. Niebieskie światło jest chłodzące, ściągające, działa nasennie. Błękit panuje nad czakrą laryngologiczną – centrum gardła i jest największym twórczym centrum w ciele człowieka. Niebieskiemu podlegają wszystkie choroby gardła, chrypka, ząbkowanie, gorączka, szkarlatyna, tyfus, ospa, odra, apopleksja, histeria, epilepsja, stan zapalny reumatyzmu, wymioty, biegunka, rozstrój żołądka, żółtaczka, kolka, ból zębów, rozstrój nerwowy, bolesna menstruacja. Kolor niebieski zawiera większość owoców niebieskich, np.: śliwki, winogrona.

INDYGO - to kolor „trzeciego oka” powstały ze zmieszania niebieskiego i fioletowego. Rządzi słuchem, powonieniem, a w szczególności wzrokiem fizycznym i wyższym, pozazmysłowym. Znajduje się w warzywach i owocach zawierających kolor niebieski i fioletowy. Promieniami indygo można uzdrawiać wszystkie choroby płucne: zapalenie płuc, bronchit, koklusz, astmę, suchoty, choroby nerwowe jak Heine – Medina i obsesje. Kolor ten powoduje miejscowe znieczulenie, pomaga łagodzić choroby psychosomatyczne. Wycisza podniecenie umysłowe.

FIOLET - ma własności kreatywne i duchowe. Sprzyja rozwinięciu w sobie poczucia wartości i poczucia szacunku do siebie. Kolor stosuje się w silnych nerwicach o podłożu psychicznym, przy irytacji, nienawiści, zazdrości, nieuzasadnionym strachu i nerwowości. Należy jednak dobrze dobierać kolor, gdyż najdalsze promienie fioletowo – purpurowe działają podniecająco na system nerwowy. Fioletem można leczyć epilepsję, kurcze, reumatyzm, przepukliny, choroby gruczołów. Kolor ten jest skumulowany w sałacie, czerwonej kapuście, burakach, czerwonych winogronach, czarnych jagodach, jeżynach.

Bibliografia - na żądanie u Autora