Uzdrawianie Holistyczne

Uzdrawianie Holistyczne twierdzi że ciało, umysł i duch stanowią całość

Twoje zdrowie... ...zależy od Ciebie

Medycyna holistyczna, traktuje człowieka jako całość.
Ważna jest nie tyle choroba, co przyczyny tkwiące w organizmie, które pozwoliły by choroba się rozwinęła.

Medycyna ta respektuje "Przysięgę Hipokratesa" i prawa natury które stara się je zrozumieć i wykorzystać dla dobra chorego.

Zmusza chorego do czynnego udziału w działaniach prowadzących do zdrowia. Przedewszystkim integracje poprzez terapie naturalne.

Wg Hipokratesa i innych "Ojców Medycyny", życie jest to psychiczny i duchowy stały rozwój aż do śmierci, w dobrym zdrowiu fizycznym. Jesteśmy tak skonstruowani, że z powodzeniem możemy przeżyć około 120 - 130 lat zachowując sprawność fizyczną, psychiczną i radość życia.

Dzięki sferze duchowej jesteśmy świadomi istnienia Boga, oraz wartości nadających kierunek naszym motywom i ukierunkowujących nasze samookreślenie.

Mówiąc o pełnym zdrowiu nie możemy brać pod uwagę tylko ciała, lub tylko ciała i duszy, ale musimy brać pod uwagę całego człowieka - jako ciało, duszę i ducha. (zgodnie z zaleceniem Światowej Organizacji Zdrowia z 1984 roku, ujmującej osobę pacjenta jako jedność ciała, duszy i ducha, które to stany niektóre nauki określają jako świadomość, podświadomość, nadświadomość).

Musimy kultywować w sobie wrażliwość pozwalającą na wsłuchiwaniu się we wszystkie poziomy naszej natury, by zbudować między nimi jak najpiękniejszą harmonię.

Znalezienie i życie według swojego prawdziwego systemu wartości przyniesie Tobie nieocenione korzyści w dwojaki sposób. Po pierwsze pomoże Tobie podejmować decyzje w każdej sytuacji, gdy ogarnie Cię lęk. Po drugie pozwoli to Twojemu wyższemu „ja” bardziej zdecydowanie kierować twoim życiem, tym samym będziesz mieć mniej powodów do obaw.

Uzdrawianie Duchowe

Prace prowadzone przez lekarzy i badaczy – jakkolwiek wartościowe i coraz doskonalsze – nie mają polegać na formułowaniu teorii, ale na dostarczeniu faktów. Podstawowe fakty są takie, że istnieje mózg ciało, systemy nerwowe i gruczoły oraz instynkt, emocje i logiczne myślenie są z nimi sciśle powiązane.

Poza tym istnieje jeszcze inne zjawisko, takie jak „duch”, „super umysł” lub wyższe ja. Nie musimy dokładnie wiedzieć, skąd się wzieło, ale musimy z pewnością uznać jego istnienie i pozwolić mu zająć jego prawowite miejsce w naszym życiu.

Możliwości umysłu są ogromne w szególności w zakresie Uzdrawiania.

Lekarze znają setki przypadków uzdrowień w sytuacjach pozbawionych jakichkolwiek szans na dalsze życie pacjenta.
Jak to możliwe, że nieuleczalne choroby mogą całkowicie zniknąć? Co powoduje, że tak często spotyka się przypadki zdawałoby się niczym nieuzasadnionego uzdrowienia?

NLP i Zdrowie - Neurolingwistyka

Czyli jak wykorzystać programowanie neurolingwistyczne do poprawy zdrowia i samopoczucia.

Wielu współczesnych lekarzy i uzdrowicieli odkryło korzystną równowagę pomiedzy nerolingwistycznym procesem zmiany a całym paradygmatem rozwoju duchowego, transformacji i ewolucji. To właśnie „duch” założeń NLP, uznanych za przewodnie zasady postepowania, tworzy odpowiednie środowisko podatności na zmianę w obrębie którego skuteczne są konkretne techniki NLP.

Medycyna podlega ograniczeniom, a dowiadujemy się o nich dość szybko, kiedy chorujemy i cierpimy my sami lub gdy choroba dotyka naszych bliskich. Lepsze metody leczenia nie oznaczają lepszego zdrowia. Opieka medyczna jest coraz lepsza, lecz liczba chorych i chorób ciągle wzrasta. Medycyna nie może poradzić sobie z cierpieniem.

U podstaw NLP leżą cztery proste zasady, które w naszej opinii tworzą cztery filary zdrowia. Pierwszy filar to jakość naszych związków. Dobre związki są niezbędne dla dobrego zdrowia. Dobry kontakt ze sobą. Kiedy wszystkie twoje części współpracują ze sobą w harmonii, jesteś spójny. Wówczas muzyka, ktorą grasz, jest wyjątkowa – twoja. Druga głowna zasada i filar brzmi: wiedz czego chcesz czyli uświadom sobie swój cel. Trzeci filar to ostrość zmysłów. Bycie zdrowym to zwracanie uwagi na komunikaty płynące z ciała. Ostatnim filarem jest elastyczność zachowania.

Pewnego razu dwóch świętych mężów wędrowało ścieżką przez las w pobliżu Neapolu. Na pochylonych głowach mieli głęboko naciągnięte kaptury, które ograniczały im w znacznym stopniu pole widzenia, kiedy tak szli mamrocząc modlitwy. Doszedłszy do wąskiego strumyka zatrzymali się. Na brzegu stała młoda kobieta w nowych butach i długiej chłopskiej sukni. Nie mogła zdecydować się na przekroczenie strumyka, najwidoczniej obawiając się, ze zabrudzi sobie suknię. Jeden z mnichów bez chwili wahania podniósł ją i przeniósł na drugą stronę. Delikatnie postawił ją na ścieżce. Uśmiechnęła się do niego w podziękowaniu, a on skiną głowa. Następnie ruszył wraz z towarzyszem w dalszą drogę. Szli w milczeniu, wreszcie ów drugi mnich, niezwykle podekscytowany, przerwał je: „Jak mogłeś to zrobić?" - zapytał wykrzywiając z dezaprobatą twarz. Jego towarzysz pogrążony głęboko w myślach, spojrzał na niego zdumiony:

„Co zrobić?" „Jak mogłeś dotknąć tej kobiet? Podniosłeś ją, trzymałeś ja i dotykałeś jej".

„Och, a ty wciąż jeszcze niesiesz tę młodą kobietę? - odparł pierwszy mnich z iskrą rozbawienia w oku. - Ja ją zostawiłem godzinę temu".

Kiedy przydarza się nam coś, co wywołuje w nas stres a my nie przestajemy o tym myśleć nosimy to w sobie, wówczas nadajemy temu energię. Im więcej myślimy o tym zdarzeniu, tym więcej energii mu przydajemy, aż w końcu doprowadza to do jakiegoś urazu. Bardzo ważne jest, żeby umieć pewne rzeczy eliminować ze swojej świadomości.

Drugim podstawowym sposobem radzenia sobie ze stresem jest uświadomienie sobie, że prawdziwą przyczyną stresu, nie są ani ludzie, ani frustracja, ani przeżycie, jakiego zawodu, ani strach, ani niespełnione pragnienie, ani też ciągłe spodziewanie się najgorszego. Najzwyczajniej świecie przyczyną stresu jest po prostu jedynie nasza własna postawa wobec tego wszystkiego