MedycynaNaturalna

Irydologia to ocena aktualnego stanu naszego zdrowia, ale przede wszystkim prognozowanie wystąpienia chorób i profilaktyka.

Inaczej mówiąc jest to studiowanie tęczówki oka, aby z jej wyglądu wywnioskować o aktualnych i przyszłych chorobach człowieka.

Twoje oczy nie są już zatem tylko i wyłącznie zwierciadłem duszy, lecz także i ciała. Dostarczają informacji o predyspozycjach do niektórych chorób, pozwalają ocenić stan Twojego zdrowia. Na tęczówce zapisany jest stan zdrowia narządów wewnętrznych i zewnętrznych oraz informacja o tym, jakimi chorobami

Jeszcze parę lat temu czytanie z oczu byłoby uznane za oszustwo. Dzisiaj to uznana nauka - irydologia. Coraz więcej lekarzy zajmuje się tego typu badaniami i coraz więcej osób z nich korzysta. 

Zwolennicy irydologii koncentrują się na tęczówce, twierdząc, że jej powierzchnia informuje o zdrowiu wszystkich organów ciała. Prawa tęczówka ukazuje stan organów po prawej stronie ciała, a lewa po lewej. Górna część tęczówki pokazuje głowę, dolna stopy, a pomiędzy nimi rozciągają się pozostałe organy człowieka. Irydolog potrafi w dużej ilości przypadków, bez żadnych dodatkowych badań, określić co się dzieje w organizmie pacjenta, rozpoznając chorobę w stadium, kiedy jest ona praktycznie nie wykrywalna innymi metodami.

Można powiedzieć, że Twój zwykły lekarz rodzinny pierwszego kontaktu w większości przypadków nie udzieli Ci wielu informacji na temat Twojego zdrowia, a jego pobieżna diagnoza może okazać się błędna. Wizyta ogranicza się jedynie do ogólnych informacji i kończy się zazwyczaj wypisaniem recept na lekarstwa, które nie zawsze są odpowiednio dobrane do stanu zdrowia. Takie niestety są fakty, dlatego warto odwiedzić irydologa, który pomoże Ci ocenić aktualny stan Twojego zdrowia. 

Irydodiagnostyka (badanie irydologiczne), w odróżnieniu do wspomnianej wyżej wizyty lekarskiej, jest całkowicie bezbolesna i polega na patrzeniu w oczy, a konkretnie na sporządzeniu swoistej mapy tęczówki oka. Lekarz irydolog potrafi w znacznej części przypadków i to bez żadnych dodatkowych badań, określić co się dzieje w organizmie pacjenta, rozpoznając chorobę w takim stadium, kiedy jest ona praktycznie nie wykrywalna innymi metodami.

Oko jest jednym z najbardziej wrażliwych narządów naszego ciała. Bardzo szybko reaguje na zmiany w układzie krwionośnym i nerwowym, które zazwyczaj są wynikiem procesów chorobowych zachodzących w organizmie. Dzieje się tak dlatego, iż właśnie w oku umiejscowione są zakończenia połączeń nerwowych powiązanych z każdym narządem wewnętrznym i każdą częścią naszego ciała. Stąd właśnie wygląd tęczówki zdradza obecny stan naszego zdrowia, a także zmiany jakie zaszły w przeszłości lub jakie mogą się jeszcze pojawić. 

Lekarz irydolog na podstawie wyglądu naszych oczu, a szczególnie kolorowej ich części, bez najmniejszego problemu rozpozna na jaką chorobę cierpimy, w jakiej kondycji jest każdy układ i narząd wewnętrzny, z jakimi chorobami będziemy borykać się w przyszłości. Może wskazać wrodzone predyspozycje do pewnych schorzeń, o czym wnioskuje m.in. na podstawie tzw. słabych punktów naszego organizmu. Diagnozowanie chorób za pomocą irydologii pozwala ponadto na ustalenie stopnia zatrucia organizmu. Dzięki tej nauce łatwo możemy ocenić stan układu odpornościowego. Aby diagnozować, który narząd albo cały układ niedomaga, wystarczy wiedzieć w której części tęczówki usytuowane jest pożądane zakończenie nerwowe. 

Diagnoza z tęczówki jest bezbolesna i nieszkodliwa dla oczu. Lekarz ogląda obie gałki oczne w lampie szczelinowej, która powiększa obraz kilkadziesiąt razy i rozjaśnia tęczówkę, dzięki temu wszystkie zmiany na ich powierzchni są dokładnie widoczne. Stawiając diagnozę irydolog uważnie ogląda całe oko. Zwraca uwagę na kształt i umiejscowienie źrenicy, odcień bieli gałki ocznej oraz wygląd spojówki. Głównie jednak koncentruje się na tęczówce. 

Samodzielnie praktykuje kilku, kilkunastu lekarzy irydologów. Znacznie więcej wykorzystuje objawy tęczówkowe w odniesieniu do swojej podstawowej specjalności.

W krajach Europy Zachodniej i w USA irydodiagnostyka zdobywa wśród lekarzy coraz większą ilość zwolenników. Automatycznie spowodowało to rozwój nowoczesnych technik ułatwiających obserwacje tęczówki. Dla celów irydologii stosuje się urządzenia telewizji barwnej, urządzenia komputerowe takie, które mogą zapewnić wysoką jakość obrazu i wierność odtwarzania. Tego rodzaju system wizualny umożliwia obserwację tęczówki w znacznym powiększeniu (do ok. 50 razy) i różnych ujęciach. 

Diagnostyka z tęczówki sprawdza się w 80 do 95%. Nie da się jej jednak stosować u dzieci do 4 roku życia ze względu na nie w pełni wykształconą tęczówkę oraz u osób po operacjach oczu. 

Odpowiedzialny irydolog nie może zniechęcać pacjenta do leczenia się u lekarzy medycyny konwencjonalnej. Po wykryciu choroby można rozpocząć profilaktykę i zapobieganie jej dalszemu rozwojowi, np. za pomocą ziołolecznictwa. W przypadku podejrzenia poważnych, czy przewlekłych schorzeń irydolog powinien skierować pacjenta na badania specjalistyczne. 

Ocena irydologiczna nie jest równoznaczna z diagnostyką lekarską. Obu tych metod nie wolno ze sobą porównywać szukając w nich konkurencyjności. Jest to metoda uzupełniająca. Irydologia ma głównie zastosowanie w profilaktyce zdrowotnej, w wielu przypadkach potrafi zastąpić bolesne i kosztowne badanie, ale w żadnym wypadku nie należy od razu odrzucać fachowego badania lekarskiego.

Irydodiagnostyka lub inaczej irydodiagnoza jest metodą, która służy do oceny stanu zdrowia pacjenta na podstawie obrazu tęczówki oka i pojawiających się na niej zmian w strukturze anatomicznej lub mikroanalitycznej.

Należy tu zaznaczyć, że irydolog przeprowadzający to badanie nie ogranicza się jednak wyłącznie do oceny jedynie samej tęczówki. Czasem wykorzystuje się też zmiany patologiczne, czyli chorobowe pojawiające się na twardówce oka. Bardzo często, a w zasadzie rutynowo ocenia się zmiany w położeniu i w wyglądzie źrenicy oka.

Początków irydologii należy doszukiwać się już w czasach starożytnych. Wtedy to, na terenach Indii i Chin pasterskie plemiona po wyglądzie oczu oceniały wartość kupowanych zwierząt. Irydodiagnostykę znali także starożytni Egipcjanie.

Ogólnie uważa się, że pierwsze pisemne dokumenty świadczące o stosowaniu irydodiagnostyki do rozpoznawania chorób pochodzą sprzed kilkudziesięciu tysięcy lat. Dwa papirusy długości 50 m. i szerokości 1,5 m. zostały znalezione w Gizie. Autorem ich był EI-AKS - sławny lekarz i kapłan faraona Tutenchamona. Jemu też przypisuje się zasługi w upowszechnianiu tej metody, która z Egiptu przedostała się do Babilonu, Tybetu, Indochin. Obecnie wspomniane papirusy przechowywane są w bibliotece Babilońskiej.

Wiadomo, że z dobrodziejstw irydodiagnostyki korzystali tacy słynni starożytni mędrcy jak: Hipokrates, Filostratos, Pitagoras. Przez wiele kolejnych stuleci zapomniano o tej wspaniałej i precyzyjnej metodzie diagnozy. Ustalono, że kolejne dzieło dotyczące metody diagnostycznej ukazało się dopiero w XVII wieku i jego autorem był ówczesny lekarz Filip Meyens - dzieło zostało wydane w Dreźnie.

Prawdziwy jednak rozwój diagnostyki nastąpił dopiero po przeszło 200 latach od wydania dzieła Meyensa, a stało się to za przyczyną węgierskiego lekarza Ignacego von Peczely. Jego też uważa się za ojca współczesnej irydologii. Jedna z legend mówi, że jedenastoletni Peczely przedzierał się przez ciemny gąszcz leśny. Nagle z ciemności wyleciała sowa, która wbiła swoje ostre pazury w ramię chłopca, który prawdopodobnie mimo woli zbliżył się zbytnio do jej gniazda. Ignacy bronił się rozpaczliwie przed rozwścieczonym zwierzęciem. W końcu nie wiedział już jak sobie poradzić, więc złamał sowie nogę. W tym momencie zauważył, że w jej oku pojawiła się czarna kreska, która w tęczówce oka przebiegała prawie pionowo w dół. Inna z legend głosi, że mając 11 lat znalazł w lesie gniazdo, z którego próbował wydostać jajko. Nadlatująca sowa, chcąc bronić swojego potomstwa, złamała sobie łapkę. Peczely zauważył, że jednocześnie na jej tęczówce pojawiła się plamka. Wywnioskował z tego, że złamanie nogi znalazło odzwierciedlenie w tęczówce sowy.

Irydolog jest w stanie nie tylko rozpoznać chorobę, ale może również odczytać skłonności do niektórych schorzeń.

Najczęściej zgłaszają się do niego osoby, które mimo wykonania badań metodami konwencjonalnymi nie uzyskały diagnozy wyjaśniającej ich dolegliwości. Przychodzą również ci, którzy chcą wiedzieć, jakie są słabe punkty w organizmie, by odpowiednim postępowaniem na czas zapobiec chorobie.

Samo badanie ma bardzo istotną zaletę - jest bezbolesne i nieszkodliwe dla zdrowia. Wizyta zaczyna się od rozmowy z pacjentem na temat jego trybu życia, diety, obecnych dolegliwości, przebytych chorób, kuracji bądź operacji. Dzięki wstępnej rozmowie można poznać dziedziczne skłonności do określonych osłabień narządów. Poznanie skłonności pozwala zaobserwować, czy czynniki chorobowe już się uaktywniły. Świadczą o tym wszelkie znaki na tęczówkach, m.in. zmiany barwnikowe, przejaśnienia, czy białe włókienka na dnie zatok.

Następnie za pomocą lampy szczelinowej - doskonałego przyrządu okulistycznego, umożliwiającego powiększenie tęczówki kilkadziesiąt razy - dokonuje się dokładnego badania oka, zwracając uwagę na kształt i umiejscowienie źrenicy, odcień twardówki gałki ocznej i wygląd spojówki. Uwaga badającego koncentruje się na tęczówce. Poczynione w trakcie badania obserwacje pozwalają na ustalenie szczegółowej diagnozy i podjęcie leczenia. Badanie zawsze obejmuje oboje oczu. Obejrzenie tylko jednego nie dałoby prawdziwego obrazu, nie poleca się go więc osobom, które straciły oko.

Niektórzy specjaliści dysponują mikroskopem komputerowym połączonym z kamerą - pozwala on przenieść zdjęcia oczu na ekran komputera i powiększyć je. Badanie komputerowe tęczówek oczu nie jest skomplikowane. Zazwyczaj na początku lekarz ogląda tęczówki oczu pacjenta przy świetle zwykłej lampy szczelinowej, którą stosuje każdy okulista. Dopiero potem bada je mikroskopem komputerowym. Wystarczy przystawić go do oka pacjenta i po kilku sekundach na ekranie monitora pojawia się zdjęcie tęczówki. Takie badanie nie jest szkodliwe dla oczu.

Postawienie diagnozy zajmuje przynajmniej godzinę, 10-15 minut to stanowczo za mało, aby dokładnie określić, co dolega danej osobie. Po stwierdzeniu źródła dolegliwości irydolog kieruje pacjenta często do specjalisty, np. gastrologa czy urologa, który zleca odpowiednią terapię. Tylko niektórzy irydolodzy zajmują się również leczeniem, zlecając środki farmakologiczne, zioła oraz leki homeopatyczne.

Badanie tęczówki nie jest jednak metodą dla każdego - nie powinno być wykonywane u dzieci do 4-go roku życia ze względu na nie w pełni wykształconą tęczówkę oraz u osób po operacjach oczu.

Profilaktyczne badania u irydologa najlepiej przeprowadzać co mniej więcej 6 miesięcy.