MedycynaNaturalna

Przyrodolecznictwo

Przyrodolecznictwo opiera się na silnych fundamentach takich nauk jak: biologia, biochemia, biofizyka, fizjologia czy neurologia. Nie odcina się jednak całkowicie od medycyny ludowej, z której czerpie całymi garściami.

W dzisiejszych czasach wielu lekarzy zaleca leczenie metodami naturalnymi. Jednym z głównych tego powodów jest fakt, że medycyna naturalna stosuje zabiegi, które wpływają na organizm tak by on sam poradził sobie z zagrożeniem, podczas gdy wiele leków farmakologicznych zastępuje pewne funkcje organizmu, w pewnym sensie go upośledzając, a nawet wywołując niepożądane skutki uboczne. Należy jednak pamiętać, że zarówno medycyna naturalna jak i farmakologia mają swoje miejsce w procesach leczenia, dlatego przed rozpoczęciem kuracji należy zasięgnąć opinii specjalisty.

Bardzo ważne jest by osoba poddana kuracji medycyną naturalną nazywaną niekiedy fizykalną wiedziała, jak dana kuracja wpływa na jej organizm. Leczenie medycyną fizykalną nie ingeruje w strukturę ani skład chemiczny tkanek, narządów czy płynów ustrojowych. Zamiast tego poprzez błonę śluzową i skórę wpływa na działanie danych organów lub tkanek. Nerwy odbierają ciepło i dotyk, a następnie ośrodek nerwowy przetwarza te bodźce i wysyła, jako odruchy do odpowiednich organów. W ten sposób powoduje się rozszerzenie naczyń włosowatych i krwionośnych, czego konsekwencją jest dobre ukrwienie tkanek i narządów. Dzięki temu znikają mikrozapalenia skóry, a naczynia włosowate rzadziej zanikają.

Jak organizm zareaguje na bodźce zależy od jego siły, czasu działania bodźca, obszaru skóry, na jakim działa, tego jak organizm na niego reaguje i jak jest na niego wrażliwy. Najtrudniej określić wrażliwość i reakcję organizmu na bodziec na przykład:

• Bardzo wrażliwy układ nerwowy może reagować problemami skórnymi lub mdleniem.
• Dobra wydolność pozwala na zastosowanie zabiegów cieplnych, które rozszerzają naczynia krwionośne, zaś zabiegi te przy słabej wydolności mogą skutkować przeciążeniem organizmu.
• Jeżeli przy chorobie pojawi się na przykład gorączka, leczenia metodami fizykalnymi jest niewskazane. Generalnie im ostrzejsza choroba tym mniej i lżej stosuje się przyrodolecznictwo.
• Ciśnienie krwi ma ogromne znaczenie. Wysoka temperatura obniża ciśnienie krwi, ale może być niebezpieczna dla niskociśnieniowców. (Zdarzały się też, że po kilku godzinach od obniżenia ciśnienia u nadciśnieniowców następowało bardzo poważne podniesienie ciśnienia, co mogło zakończyć się udarami mózgu.)

   

  
  
  
  
  

  Podczas zabiegów fizykalnych krew gęstnieje, a organizm zaczyna pozbywać się składników mineralnych. Może to wpływać na serce, powodować pocenie, przyspieszenie tętna i oddechu. Główne zabiegi to:

  • Zabieg cieplny. Łagodzi ból kurczowy, kolki i wiele związanych z bólem dolegliwości, głownie poprzez ukrwienie i działania rozkurczowe. Chłodne okłady działają za to przy zapaleniu otrzewnej lub wyrostka robaczkowego.
  • Zabieg wodny. Działa naporem wody na skórę, a także ciepłem. Woda i skóra podczas kąpieli wymieniają się pierwiastkami. Napór wody pobudza też krew i płyny ustrojowe. Zabieg ten nie polecany jest osobom z niewydolnym krążeniem.

  Medycyna naturalna z grubsza określa 6 metod leczniczych:

  • Balneoterapia – polegająca na kąpielach, płukankach, piciu i inhalacji wód mineralnych, w skład tej metody wchodzi też kuracja borowinami.
  • Hydroterapia – wykorzystuje zwykłą wodę i jej właściwości cieplne, naporu masy i ciśnienia.
  • Helioterapia (soleterapia) – wykorzystuje do leczenia moc światła słonecznego.
  • Leczenie światłem i ciepłem – jest to element fizjoterapii.
  • Klimatoterapia – leczenie za pomocą właściwości klimatycznych danego obszaru.
  • Talassoterapia – leczenie wykorzystujące właściwości wody i klimatu morskiego.